Emanet

Binlerce yıl öteden bakıyor bana

O kırık dökük taş

Sanki ağlıyor sessiz sessiz.

O ki bir zamanlar muhteşemdi

Ağlamayı hiç hak etmedi.

Bu topraklar bağrında

Onun gibi ne medeniyetler besledi!

Ağlama kırık taş!

Biliyorum iki bin yıldır yalnızsın,

Kırık döküksün

Ama unutma;

Kırık dökükte olsan,

Yılların ötesinden de gelsen,

Boynu bükük, gözü yaşlı da olsan

Sen Teos’ sun, tarihsin, kadimsin

Sen bize yüzyılların emanetisin.

Taşkın LAYIK